Inspektor budowlany
Wentylacja w oczach doświadczonego inspektora nadzoru budowlanego
Wstęp
Problem wentylacji przez wiele lat nie był dostrzegany, dzięki istnieniu naturalnych nieszczelności obudowy budynków i stosowanych konstrukcji okien. Stał się bardzo istotny z chwilą pojawienia się nowej generacji szczelnych okien i doskonale zaizolowanych ścian oraz stropów. Dodatkową motywacją wykonywania szczelnych mieszkań była możliwość zaoszczędzenia energii przeznaczonej na ogrzewanie budynków.
Dane o budynkach i przeglądach
Po raz pierwszy z problemem słabej wentylacji zetknąłem się podczas pierwszego przeglądu w okresie gwarancyjnym w 1997 roku (budynek o 36 mieszkaniach oddany do użytku w grudniu 1996).Z jeszcze większym nasileniem problem słabej wentylacji wystąpił w 2 następnych budynkach mieszkalnych oddanych do użytku w grudniu 1997 r. (budynki o 27 i 48 mieszkaniach). Ogółem w budynkach w okresie od 31.01.1997 do 19.12.2000 odbyło się 21 przeglądów. Z protokółów z przeglądów gwarancyjnych wynika, że w około 50% usterki dotyczyły działania słabej wentylacji. We wspomnianych budynkach zostały zamontowane okna drewniane jednoramowe, ściany zewnętrzne trójwarstwowe, różna konfiguracja spadków połaci dachowej. Omawiany problem w nieco mniejszym zakresie występował w innych realizowanych obiektach użyteczności publicznej.
Najczęstsze symptomy słabej wentylacji
- Ciemne mokre plamy w okolicach nadproży okien i drzwi balkonowych;
- Ciemne mokre plamy przy ościeżach oraz w narożach przy suficie i podłodze (w większości z nalotami grzybów pleśniowych
- Wyczuwalne nieprzyjemne zapachy;
- Wyczuwalna duża wilgotność w mieszkaniu;
- Wyczuwalny zapach stęchlizny (szczególnie po otwarciu szaf);
- Skraplanie pary wodnej na wewnętrznych powierzchniach szyb;
- Butwienie stolarki (odbarwienia szczególnie na sękach);
- Pęcznienie mebli;
- Lustra pozostają długo zaparowane po korzystaniu z kąpieli;
- Ręczniki są długo wilgotne i nabierają nieprzyjemnego zapachu;
- Na spoinach glazury i wokół wanny widać ciemne naloty;
- Odpadanie tapet;
- Bardzo często występuje zjawisko _wstecznego ciągu_;
- Złe samopoczucie i ogólne rozdrażnienie spowodowane nadmiarem dwutlenku węgla i brakiem tlenu, nadwrażliwość alergiczna;
Sposoby sprawdzenia działania wentylacji
- Najczęstszym sposobem jest przyłożenie kartki do kratki wentylacyjnej. Jeżeli przy zamkniętych oknach kartka nie spada oznacza to, że wentylacja jest sprawna, natomiast, gdy kartka odpada należy ponowić próbę przy lekko uchylonym oknie. W przypadku pozostania kartki przy kratce wentylacyjnej stwierdza się drożność kanału oraz konieczność wprowadzenia środków zaradczych, usprawniających działanie wentylacji. W wielu przypadkach obserwujemy zjawisko _wstecznego ciągu_ w kanale, czego dowodem jest odpadanie kartki.
- Mniej dokładnym sposobem jest zapalenie zapałki lub zapalniczki w pobliżu kratki wentylacyjnej. Gdy obserwujemy wyraźne ukierunkowanie płomienia do kanału, oznacza to jego sprawność. Brak zmian położenia płomienia sugeruje zbyt słabą wentylację i wprowadzenie środków zaradczych.
- Profesjonalnym sposobem jest użycie przyrządu zwanego anemometrem. Działanie urządzenia polega na przyłożeniu go do kratki wentylacyjnej i odczytaniu wychylenia wskazówki na skali 0-30 m3/s. Odczyt w granicach 4 oznacza sprawną wentylację.
- Środki zaradcze usprawniające działanie wentylacji, nie wymagające nakładów finansowych
- częste otwieranie okien;
- powodowanie przeciągów;
- ustawienie okien w funkcji rozszczelnienia;
- usunięcie części uszczelki przylgowej;
- pozostawianie otwartych drzwi wewnętrznych;
- zmniejszenie ilości jednorazowego prania;
- zdjęcie żaluzji i innych barier z kratek wentylacyjnych;
- gotowanie potraw pod przykryciem;
- suszenie bielizny przy otwartych drzwiach i oknach;
o a u t o r z e
mgr inż. Wojciech Dobrzański, 62 lata, absolwent Technikum Budowlanego w Lublinie oraz Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Poznańskiej. Staż pracy 38 lat, w tym 14 lat w bezpośrednim wykonawstwie, później jako inspektor nadzoru inwestorskiego. W czasie kariery zawodowej inspektora nadzoru budowlanego prowadził nadzory blisko 500 obiektów, przez 13 lat przy budowie skomplikowanych technologicznie obiektów dla Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej oraz Politechniki Lubelskiej. Uprawnienia budowlane do kierowania i nadzorowania oraz projektowania robót budowlanych.