Dążąc do jak najmniejszego zużywania energii w trakcie eksploatacji budynków stosuje się coraz szczelniejsze materiały. Ściany ocieplane są dodatkowymi warstwami styropianu lub wełny, a montowane okna stanowią skuteczną barierę dla hałasu i powietrza. Takie działania są jak najbardziej słuszne i uzasadnione ekonomicznie. Jednak bardzo często w pogoni za oszczędnościami zapomina się, iż w idealnie szczelnym budynku nie sposób mieszkać.

Napływ powietrza w instalacjach wentylacji grawitacyjnej w starych budynkach odbywał się przez nieszczelności okien. W budynkach nowych lub poddawanych modernizacji zachodzi konieczność zaprojektowania sprawnego systemu wentylacji. W przeciwnym razie budynek nie będzie mógł być użytkowany.

Po rozwiązaniu problemów z izolacyjnością termiczną przegród pojawiły się problemy związane z niedostateczną wentylacją. Wzrost szczelności okien jest jednoznaczny z niedostatecznym doprowadzeniem powietrza do pomieszczeń. Występują niekorzystne zjawiska np. wykroplenie pary wodnej na szybach. Jakość powietrza pogarsza się a nadmiar pary wodnej kondensuje się na najchłodniejszych miejscach i powoduje rozwój pleśni i grzybów.

Rozwiązanie tych problemów wymaga zorganizowanego doprowadzenia powietrza do pomieszczeń oraz jego skutecznego usunięcia. Należy wykonać następujące czynności:

• zamontować nawiewniki powietrza w oknach,
• zapewnić przepływ powietrza do pomieszczeń pomocniczych (drzwi wewnętrzne powinny posiadać odpowiednio wykonane otwory), 
• zamontować kratki wentylacyjne na przewodach wentylacji grawitacyjnej lub mechanicznej wywiewnej.
• Tylko sprawny wywiew powietrza zapewnia skuteczne działanie całego systemu wentylacji.